|
Kim 13-07-2001 Hengelo(o) Liefde is ... Liefde is dat kleine wolbaaltje, koddig en zwart-wit gekleurd, Dat als het net bij je thuis is nog zo lekker naar haar moeder geurt. Liefde is zien hoe jij, lief puppekind, je best doet om te leren hoe alles moet, Soms weet, je het even niet meer, dat vertelt in ieder geval je heerlijke snoet. Liefde is die grijzende puber, die in een dwaze bui boven op je springt, Je boze woorden komen niet, 't is de clown die je tot glimlachen dwingt. Liefde is je grote vriend met haar zalig karakter, gul en immer spontaan, En met z'n grote wiebelkont, staat ie voor een knuffel altijd vooraan. Liefde is je middelbare kameraad, met soms nog een dollegang dwars door de tuin, En als je wat zegt of met haat praat kijkt ze je aan met grote ogen ozo amandelbruin. Liefde is je oude veteraan, veel slapend, de botten en spieren al wat stijf en stram, Die je nog steeds uitbundig begroet als je weer binnen komt, alsof je nooit thuis kwam. Liefde is ... Weten, ik mag het niet langer laten duren, je hebt pijn, je lieve lijf kan niet meer: Maar uit liefde voor jou, begleid ik je naar 't einde, ook al doet het zo verschrikkelijk zeer!   |