Dierlief.nl houdt de herinnering aan uw overleden huisdier levend.

Het Dierlief.nl gastenboek
Ook een bijdrage leveren? Klik hier

gewoon ziek ben ik ervan, woensdag heb ik haar laten inslapen,omdat ze een gezwel had in haar darmen. natuurlijk weet ik dat ik niet mag mopperen, ze is ruim 15 jaar geworden in goede gezondheid! sinds 3 weken was het mis, en ik wist het direct: goed mis! bloed bij de ontlasting en blijven spugen. m'n verstand is tevreden, maar m'n lichaam is ziek. enorm blij dat ze 15 jaar mijn miaffer is geweest, maar het gemis doet zo zeer. dag lieve goof hoop dat ik voor jou de beste keus hebt gemaakt, vooraltijd je plekje in m'n hart! mia,mia
annelies korbijn <d.korbijn@hetnet.nl>
goofy, - Friday, July 01, 2005 at 16:19:55 (MEST)

Afgelopen woensdag 8 juni is onze lieve kat genaamd Sammy doodgereden voor onze deur, hoe oneerlijk!?. Wat kan je daar stuk van zijn.... ongelovelijk!! 7 jaar lang mijn/onze grote vriend. Die confrontatie in de supermarkt alleen al, bij de kattevoer. Echt in diepe rouw... te bedenken dat ik het nog allemaal moet gaan uitleggen aan onze zoon. "Sammy, je blijft in mijn gedachte en je hebt een plekje in onze harten . Ik zal je je missen, kanjer!! Je bent onvervangbaar, hou van je!!" liefs Gijs/Richard/Monique
Richard <Ricardo.73@hetnet.nl>
Sammy, - Saturday, June 11, 2005 at 17:22:54 (MEST)

Hoi jacques, bij deze mijn condoleances met het overlijden van je huisdier{en} het is niet gemakkelijk dat weet ik uit ervaring , ik heb zelf 2 poezen verloren in 3 weken tijd , de ene poes miekie {4 jaar} is overleden aan een zware epelepsie-aanval en hiernaast heeft ze en hartstilstand gehad omdat haar hartje de zware aanval niet aankon, mijn andere poes Sheila is plotseling overleden aan acuut nierfalen, ik heb haar uit haar lijden moeten laten verlossen, heb haar laten inslapen, was niet gemakkelijk , maar ik heb de goede keuze gemaakt, Sheila heeft ontzettend veel geleden. dus ik weet hoe het voelt om een dier{en} te moeten missen, daarintegen is het mooi dat er een site zoals dierlief is, je kunt een mooie monument voor hen plaatsen het geeft je wel wat steun , en dat is mooi, want ze mogen niet vergeten worden , vind ik.Ik wil je dan ook heel erg veel sterkte toewensen met het verlies van je lieve dieren, en hoop dat je het een plekje kan geven.heel erg veel sterkte ermee. groetjes van : Jeanet.
Jeanet <johzeeman@planet.nl>
- Tuesday, June 07, 2005 at 20:59:47 (MEST)

Ik wil n.a.v het vorige stukje nog vermelden, dat bessie 18 jaar en 3 weken is geworden. groetjes van jacques schrauwen. postsjakie@hetnet.nl
jacques schrauwen <postsjakie@hetnet.nl>
bessie, - Tuesday, June 07, 2005 at 18:59:23 (MEST)

ik heb de afgelopen week mijn beagletje bessie verloren. ik heb ze ook bijna zo lang bij me mogen hebben. je begrijpt wat een leegte ze achterlaat. Drie weken ervoor overleed mijn poesje lotje. Het valt me erg zwaar en ik was dan ook erg ontroerd, toen mijn dierenarts me een kaart stuurde, om me sterkte toe te wensen de komende tijd. Ik heb bijna dertig jaar huisdieren gehad en de afgelopen week was de eerste week zonder. ik probeer mezelf te laten ervaren,wat het is , om geen huisdieren te hebben, maar het valt, op zijn zachtst gezegd niet mee.groetjes van jacques schrauwen. postsjakie@hetnet.nl
jacques schrauwen <postsjakie@hetnet.nl>
bessie, - Tuesday, June 07, 2005 at 18:48:43 (MEST)

galie was mijn cavia ik vond het best jammer dat hij overleden is hij was een hele liefe cavia ik wou hem graag weer terug in mijn hart hij zit diep in mijn haart maar niet voor in mijn hart groetjes irma
irma <irmabosma@hotmail.com>
galie, - Saturday, June 04, 2005 at 13:34:48 (MEST)

Wat een fantastische site. Ik vind het geweldig dat deze mogelijkheid wordt geboden aan baasjes van huisdieren. Gelukkig ben ik deze site zelf nog niet nodig, maar mocht het ooit zover komen (wat hoop ik nog lang zal uitblijven), zal ik er zeker gebruik van maken.
M. Klaster <awm@lycos.nl>
Branco, Senna, Lumier en Gismo, - Friday, May 20, 2005 at 22:41:19 (MEST)

hij was een egte bengel in ons huis je bent 10 jaar bij ons geweest,je hield je eigenjong tegenover je groet vriend kater spock.maar je at niet meer en dronk veel,je kreeg een kijkoperatie en alles werd na de lap gestuurd je kreeg een speciaal dieeet.maar ook dat hielp niet opgegevn moment at je meer dan eenhond je werd mager en toen heeeft de dierenarts me een keuze gegeven deze keuze bengel was zwaar voor mij maar ik mis je oude kater ook je vriend spock.Nu benje bij je oude bazin ons ma en ik eet dat jullie ovr mij waken rust zcht lieve Bengel een aai ove je bol van je bazin bianca
bianca wammes <bianca_wammes_24@hotmail.com>
kater bengel, - Sunday, May 08, 2005 at 14:24:40 (MEST)

Hi!
Mike <Mike>
Via de SP, - Friday, May 06, 2005 at 10:40:25 (MEST)

Thanks!
John <John>
Via de SP, - Thursday, May 05, 2005 at 12:48:41 (MEST)

Mijn lieve herder Lottie zal op 6 mei a.s. inslapen. Ze zal dan veertien jaar en tien maanden zijn. Dit is mijn In Memoriam voor haar. Lieve Lottie, Je beentjes zijn op, je hart nog zo sterk Je bent nog levenslustig, maar de laatste tijd ook vaak moe Ik zou je het liefst voor altijd bij me houden maar ik wens je met al mijn liefde de hemel toe Dit afscheid is zwaarder dan wat ik ooit heb hoeven doen ik zie het al voor me, de laatste aai, de laatste zoen Meisje, vergeef me dat ik dit voor je moet beslissen Ik zal je meer dan wat ook op aarde missen Maar ik doe het uit liefde, ik doe dit voor jou Vergeet nooit, nooit, dat ik met heel mijn hart van je hou. Je vrouwtje, Laura
Laura <lauravdakker@hotmail.com>
Lottie, - Thursday, May 05, 2005 at 01:20:02 (MEST)

Het is nu inmiddels al weer bijna twee en een halve maand geleden dat ik mijn allerliefste Tossie heb moeten laten inslapen. Tos was een Duitse Herder. God wat ben ik daar kapot van (geweest). Ik mis haar nog elke dag, de hele dag. Bij alles wat ik doe word ik aan haar herinnerd. Zo liep ze altijd voor mijn voeten, ik kon niet om haar heen .....en nu...? Nu is het hier zo leeg en kil in huis....Ze heeft een hele lege plek achtergelaten. Ik hoef opeens niet meer rekening te houden met dat ik een hond heb, ik heb meer "vrije" tijd, maar......dat wil ik helemaal niet!!!! Tos zou dit jaar 11 jaar worden, op zich al vrij oud voor een herder. Als je dan nog bedenkt dat ze zware medicijnen heeft geslikt, heeft ze het zeker lang volgehouden. Tot 2 februari....ze kon niet meer....ze was op....Nooit zal ik vergeten hoe ze me aankeek, het was alsof ze me wilde zeggen dat ze er klaar voor was.... s'Middags ben ik met haar naar de dierenarts gegaan en mijn vermoeden werd gevestigd....ze was heel ziek....hartfalen....Tijdens het onderzoek bij de dierenarts ging ze ook heel snel achteruit....alsof ze wilde zeggen dat het goed was zo, ze had er vrede mee.... Ik heb in mijn hele leven nog nooit zo'n moeilijke beslissing moeten nemen, maar ik heb niet aan mezelf gedacht, maar aan Tos, mijn hondenkind!! Lieve Tosca, ik mis je zo vreselijk, maar ooit zullen we weer samen zijn.... ik hou van je, Tossie!!!! liefs en een dikke knuffff, Von
Von <jaydee@dilana.demon.nl>
TOSCA, - Tuesday, April 12, 2005 at 14:03:25 (MEST)

Hoi, Heel goed dat er een site is die zich bezig houdt met 't verlies van een huisdier. Zelf heb ik 10 jaar geleden een kat, Mickey genaamd, verloren en ik had 't er erg moeilijk mee. Ik wou dat er toen al zo'n site was geweest, dat had me vast kunnen helpen met 't verlies ook al kreeg ik haar wel niet meer mee terug. Ik heb nu 2 katers van 9 jaar en hoop ze nog heel lang bij ons te mogen houden. Ik heb een link naar jullie site op mijn site gezet. Hij staat onder dieren divers. veel succes nog met jullie prachtige site. groetjes van Anneke http://dierenparadijs.openstart.nl/ref.php?linkid=385
Anneke <anneke.van.dijken@xs4all.nl>
Blacky & Garfield, - Friday, April 08, 2005 at 21:54:47 (MEST)

Redactie; sorry , als ik een beetje grof overkom, maar ik kan me hier aan irriteren, het is toch zonde van de ruimte, en het is hier niet voor bedoeld toch? Als jullie de berichten eraf halen, mogen jullie die van mij ook verwijderen.Groetjes van ; Jeanet.
Jeanet <johzeeman@planet.nl>
- Thursday, April 07, 2005 at 20:26:34 (MEST)

Max (blonde lab) is vorige week dinsdag overleden. Aan vitamini D vergiftiging. Hij word 24 april 3 jaar. Max is altijd een hond geweest die nergens voor terug deinsde. Hoe spannender en gevaarlijker iets was deste leuker. We wisten dat hij nooit oud zou worden. En dat hij aan iets bijzonders zou overlijden. Maar dat het nu al zou zijn!! We hebben nog een zwarte lab maar Max was mijn lieveling, lag en zat altijd bij mij. En hij was heel bijzonder. En wij missen hem heel erg.
debbie <debbievanderveer@12move.nl>
Max, - Thursday, March 17, 2005 at 04:19:22 (MET)

Ik wil Docter Steven Bonestro werkzaam in dierenkliniek hoogveld te echt in limburg. bedanken voor het medeleven van het overlijden van mijn hondje cherie.het heef mij veel pijn gedaan om de beslissing te nemem maar het kon niet anders meer . zij wou niet meer eten en was sterk vermagerd. Ik kreeg er geen eten meer in ,dus ik had geen andere keus. Het was zwaar maar de dierenarst zij dat ik de juiste keuse heb gemaakt. bedankt namens Cherie en Gerard Pardoel
G.Pardoel <gpardoel@home.nl>
Cherie, - Wednesday, February 16, 2005 at 19:26:30 (MET)

Ik wil Docter Steven Bonestro werkzaam in dierenkliniek hoogveld te echt in limburg. bedanken voor het medeleven van het overlijden van mijn hondje cherie.het heef mij veel pijn gedaan om de beslissing te nemem mssr het kon niet anders meer . zij wou niet meer eten en was sterk vermagerd. Ik kreeg er geen eten meer in ,dus ik had geen andere keus. Het was zwaar maar de dierenarst zij dat ik de juiste keuse heb gemaakt. bedankt namens Cherie en Gerard Pardoel
G.Pardoel <gpardoel@home.nl>
Cherie, - Wednesday, February 16, 2005 at 19:24:26 (MET)

hallo ik heb een heel ief hondje dat is eem franse bulldog alleeen is zij heel druk daar worden wij gek van groetjes van janet
janet <meringa_janet@hotmail.com>
spacky, - Sunday, January 30, 2005 at 10:59:24 (MET)

Bij deze wou ik even reageren op het verhaal van Conny Verschoore,die haar hondje 8 maanden geleden heeft verloren,als je een huisdier verliest heeft dat een behoorlijke impact op je leven, dit brengt veel verdriet met zich mee,iedereen verwerkt het op zijn eigen manier, de 1 heeft het hier een paar maanden moeilijk mee, een ander doet er jaren over om het te verwerken,dit is allemaal begrijpelijk, ik zit zelf ook nog in de verwerkingsfase na het overlijden van Miekie en Sheila.Maar ik vind het een beetje raar doen overkomen als ik lees:ik heb het moeilijk {er?} dan u, ALLE DIERENLIEFHEBBERS HEBBEN VERDRIET NA HET OVERLIJDEN VAN EEN GELIEFD HUISDIER!!! Je bent echt niet de enigste,en jij bent ook niet de enigste die het , het moeilijkst heeft van ons allemaal,er zijn meer mensen die het net zo moeilijk als jij hebben, dat kun je wel lezen in dit gastenboek,en het is fantastisch dat er een site is zoals dierlief.nl. Deze site geeft je de mogelijkheid om je overleden huisdier een gedenkplekje te geven,voor jezelf maar je kunt het tegelijkertijd ook met anderen delen die ook een huisdier verloren hebben. Verder wil ik je veeel sterkte toewensen, je moet dit maar zien als positieve kritiek.Groetjes:Jeanet.
Jeanet <johzeeman@planet.nl>
Miekie en Sheila, - Saturday, January 22, 2005 at 20:40:33 (MET)

ik verloor 8 maand geleden mijn hondje zijn er mensen die mij kunnen helpen om dit te verwerken ik heb het moeilijk dan u
verschoore conny <bloefke@hotmail.com>
bloefke, - Wednesday, January 19, 2005 at 15:33:36 (MET)

Ik hoop op 1februari het maandblad af te hebben. Iedereen die vanaf dan iets bestelt bij www.deruitershop.nl krijg gratis een hoevenkrabber. Let op: dit geldt pas vanaf 1 februari! Deze actie eindigt op eind februari dus grijp die kans... Het maandblad is van www.verzorgpaarden.nl/kletsen u kunt nu al advertenties plaatsen voor februari.
ilona <info@verzorgpaarden.nl>
loekie, - Tuesday, January 18, 2005 at 11:23:26 (MET)

Lieve Sleepy, Jouw dood was erg onverwachts. We zullen jouw heel erg missen want je bent heel bijzonder. Nu ben je weer bij je grote vriend Browny. We houden van je sleeps en we zullen je nooit vergeten. Vincent,nathalie en Mini
nathalie en vincent <v.staatsmol@chello.nl>
Sleepy, - Monday, January 17, 2005 at 16:17:33 (MET)

Op 3 oktober 2003 hebben we Wilco uit het asiel gehaald. Gisteren 11 januari 2005 om 8.45 is hij ingeslapen, 13 jaar oud. We mochten hem maar 15 maanden en 8 dagen bij ons hebben. Het ging zo snel,toch nog onverwachts, in nog geen anderhalf uur tijd. De dierenarts is geweest en heeft hem thuis bij ons laten inslapen. We missen je Wilco..slaap zacht.
L.R.Croes <monalisa@wanadoo.nl>
Wilco, - Wednesday, January 12, 2005 at 14:39:34 (MET)

onze allerliefste laila is dond.30 dec.04 doodgereden. ik vond haar dood in onze poort. ze was 4 mnd toen we haar vonden in turkije,ze was een zwerfpoesje. en nu 3 jaar en 2 mnd later is ze er niet meer. laila lieverd,ik mis je zo!!! je staat nu in een urntje in de huiskamer.dan heb ik nog een beetje het gevoel dat je er bent. amber ons dochtertje van 20 mnd en jij,jullie waren dikke vriendinnetjes. en je had zo'n mooie pluimestaart.... al die herinneringen,en dan de vraag.....hadden we je in turkije moeten laten,had je dan nog geleefd??? je leek zo dankbaar, en je was zo slim en lief. kanjer,laila ik hou zo ontzettend veel van je,en mis je zo!!!!! bedankt voor die korte maar fijne jaren! kus van monique xxx ps,een monument maken lukt niet,wat gaat er niet goed???
moontje <moon.post@planet.nl>
Laila, - Sunday, January 09, 2005 at 21:03:30 (MET)

Ik heb mijn verdriet, nog lang niet verwerkt,daarom wou ik een monument voor mijn poezen maken,wie weet helpt me dit een beetje,maar ik heb tot 3 keer toe het geprobeerd, waarom lukt dit niet? Tot slot wou ik iedereen die een huisdier heeft verloren,bij deze heel veel sterkte toewensen. Groetjes:Jeanet
Jeanet <johzeeman@planet.nl>
Miekie en Sheila, - Friday, January 07, 2005 at 22:37:39 (MET)

op 20-12 2004 hebben we ons lieve hondenkind in moeten laten slapen vanwege een hersentumor. ze was pas 8 en altijd heel levendig en gezond. we wilden haar nog lang niet missen, maar in al onze liefde voor haar hebben het besluit moeten nemen. wat een leegte in huis. ik weet met mijn tijd geen raad. geen lange wandelingen meer, niemand die je komt begroeten als je thuis komt.geen bal voor je voeten omdat ze het tijd vond om te spelen. gaat dit gemis ooit minder worden??? we hebben een mooie foto van haar staan met een gedichtje en een kaars erbij. als tranen een trap kunnen bouwen en herinneringen een brug, klommen we hoog naar de hemel en nemen je gewoon mee terug. iedereen heel veel sterkte
Roet Assen <linassen@hotmail.com>
Yokie, - Monday, January 03, 2005 at 22:26:45 (MET)

Op 25 november 2004 is onze poes Miekie , ze was nog maar 4 jaar,overleden aan een zware epelepsie-aanval,haar hartje heeft de aanval niet aangekunt,LIEVE MIEKIE, SCHAT VAN ME ,VROUWTJE EN BAASJE MISSEN JE NOG ELKE DAG,het wordt nooit meer hetzelfde in huis zonder jullie,degene die dit leest denkt nu jullie? We hadden en hebben het verlies van Miekie,nog niet verwerkt, of we kregen een 2-de klap te verwerken,onze lieve poes Sheila van 8 jaar, zat op een avond[18-december 2004] inelkaar onder de stoel,de volgende dag gaf ze over, dierenarts gebeld, erheen gegaan met haar.Dierenarts constateerde een keiharde stuk ontlasting in haar darm,en ze had een zeer zware ruis in haar hart, dierenarts heeft haar 2 spuiten gegeven, en ik moest haar water toedienen via een spuitje,thuisgekomen haalde ik haar uit de vervoersbox,ik zette haar op de grond, en vanaf dat moment zakte ze door haar achterpoten heen ,en heeft niet meer kunnen staan ,wij hebben het even aangezien,ik wou haar water toedienen via de spuit, maar dit kwam er net zo hard weer uit,per uur ging ze achteruit,Johan heeft toen de dierenarts gebeld,ik kon dit zelf niet ,ik was te overstuur,de dierenarts zei:bereiden jullie je maar op het ergste voor, ze is stervende,ze heeft nierfalen,haar nieren functioneren dan niet meer waardoor de poes zichzelf vergiftigt.Ik heb gewacht tot de maandagmorgen heb mijn eigen dierenarts gebeld,ben met Sheila erheen gegaan, en heb de moeilijke keus moeten maken,ik heb haar in laten slapen,ben hier ook bijgeweest,dit was op 20 december 2004 ,achteraf gezien heeft Sheila ontzettend geleden,en had ik haar beter die zondagavond uit haar lijden kunnen verlossen,LIEVE SHEILA VROUWTJE EN BAASJE MISSEN JE ELKE DAG,maar je bent nu bij je vriendinnetje Miekie, beste mensen waarom moest dit nu gebeuren, in nog geen 3eneenhalve week 2 lieve poezen kwijt.Ik heb mijn verdriet nog lang niet verwerkt,het is zo vreselijk stil in huis,en het verdriet en de pijn is haast ondragelijk.Wij hebben nog 2 poezen,Maupie {14jaar}, en sinds 10 december hebben we een asielpoes Jumper van 8 maanden,maar de komst van Jumper, vervangt mijn lieverds niet,ieder poes heeft zijn eigen karakter.Tot slot: LIEVE MIEKIE EN SHEILA, RUST ZACHT ,VROUWTJE EN BAASJE ZAL JULLIE NOOIT VERGETEN,WIJ SLUITEN JULLIE VOOR ALTIJD IN ONS HART. ACHTER TRANEN VAN VERDRIET,SCHUILT EEN GLIMLACH VAN DE HERINNERINGEN.
Jeanet <johzeeman@planet.nl>
Miekie en Sheila, - Monday, January 03, 2005 at 15:24:31 (MET)

Op dinsdag 29 juni j.l. is onze lieve verzorgpony Daisy,een bonte Shetlander,ingeslapen op ruim 38 jarige leeftijd. Ze heeft een goed maar soms ook niet al te gemakkelijk leven gehad. De laaste drie en een half jaar hebben wij heel veel voor haar kunnen doen. Iedere dag heerlijk eten en een goede, intensieve verzorging. Ze was nog zo mooi en Lief, maar o zo oud. Haar benen wilden niet meer en ook andere organen gaven het op. Bedankt Lieve Daisy ! Je hebt ons leven veranderd en ons veel geleerd! Wij zullen je nooit vergeten!.
Sylvia & Conn
Daisy, - Friday, July 02, 2004 at 13:02:24 (MEST)

13 was ik toen ik begon met je te verzorgen,ben nu 27, wat hebben we samen een hoop meegemaakt, we zijn samen naar het strand, bos geweest, wedstrijden gereden, gecrosst over het ruiterpad, in de springwei, je hoorde gewoon bij mijn jeugd, ik kon met je praten, met je huilen, met je lachen en nu op dit moment kan ik alleen nog maar om je huilen, ooit hoop ik het een plekje te kunnen geven en met een glimlach aan onze tijd samen te kunnen denken.Ineens werd je vorige week ziek, met spoed naar de kliniek en toch helaas ben je zaterdagochtend 19 juni overleden, ze denken aan een tumor in je buik, 30 ben je geworden, erg oud voor een paard dat weet ik, maar toch je had nog veel langer in mijn leven mogen blijven, tris ik mis je, je was een bijzondere fjord! Dikke kus, je verzorgster Wendy
Wendy <wendyd@kabelfoon.nl>
Trisda, - Sunday, June 27, 2004 at 13:53:26 (MEST)

Mooi initiatief deze site! Het is een (schrale) troost te weten dat je niet de enige bent die om zijn/haar huisdier rouwt! In de directe omgeving kijkt men er toch nog vaak vreemd van op dat je zo'n verdriet hebt om het verliezen van je huisdier. Wij hebben Wiske zelf laten inslapen, maar dat het verdriet hierom zo groot zou zijn had ik nooit kunnen denken. Lieve Wiske, rust zacht.....!
Betty
Wiske, - Tuesday, June 22, 2004 at 16:36:13 (MEST)

cheeta heeft geleeft van 1-9-1986 tot 1-8-2002 en ik mis haar nog iedere minuut van de dan slaap zacht meisje
trudy <trudybosters@home.nl>
cheeta, - Saturday, June 19, 2004 at 20:52:08 (MEST)

Interessante site! Groetjes Anja www.dogs4life.nl
anja <anja@dogs4life.tk>
sacha, - Sunday, June 13, 2004 at 13:50:34 (MEST)

afgelopen woensdag hebben we afscheid moeten nemen van ons meisje bam bam en dat nog geen twee maanden na bono! We dachten dat je er weer bovenop zou komen maar helaas mag dat niet zo zijn. Het afscheid van bono was ook al niet makkelijk omdat dit binnen een week afgelopen was. Wat kan je een verdriet hebben om een huisdier zeg. Ik zal ze missen en garfield loopt jullie steeds te zoeken, we verwennen hem maar wat extra nu. Lieve poezebeestjes rust zacht en ik hoop dat we elkaar weer eens zullen ontmoeten dikke kus van ons xxxxx
monique Sebrechts <moosjeseb@hotmail.com>
bono en bam bam, - Monday, June 07, 2004 at 20:37:20 (MEST)

lieve lady jij bent niet meer hier en dat doet ons heel veel pijn maar jij had veel meer pijn daar voor moesten wij deze weg voor jou kiezen ze zeggen een hond kan je niet vertrouwden maar dat konden we van jou wel lady waar je nu bent ik hoop dat je geen pijn meer heeft en dat je nog steeds met je stok en je bal kan spellen want dat vond jij alltijd te gek ik mis je heel erg daar voor zet ik jou ook op het monument zo dat we ons verdriet kunnen deelen met de mensen die ook hun trouwen dier zijn verloren en om dat jij zo schat van een hond was en je vrouwtje ria mis jou ook heel erg je was een kind voor haar ze heb veel pijn en verdriet om jou het is heel stil en leeg zo zonder jou we hebben 10 fijne jaren met jou gehad maar we blijven aan je denken rust zacht lieve schat we houden van je veel liefs je vrouwtjes ria kelly mandy nancy lindsay
mandy van nimwegen <mandy_76_4@msn.com>
lady, - Thursday, June 03, 2004 at 20:06:17 (MEST)

Eergisteren hebben we m'n Roetje na 22 jaar moeten inslapen. 22 jaar bij me geweest en je was en bent nog steeds m'n alles. Je was degene op wie ik kon steunen sinds Reentje in 2001 overleed. Je wist hoe erg ik je nodig had. Het verlies van Reentje heeft me uiteindelijk sterker gemaakt omdat ik wist dat ze in mijn hart voortleefde en altijd bij me was. Nu zijn jullie weer samen en ik moet alleen door. Ik zal jullie zoooo missen en er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan jullie denk. Ik hoop dat jullie het nu goed hebben!
Martine <dutchy126@hotmail.com>
Roetje, - Sunday, May 30, 2004 at 21:44:50 (MEST)

Op 18 november 2003 kreeg mijn hond Balou plotseling een hartaanval.Hij viel vlak voor mijn voeten zomaar ineens op de grond. Hij was meteen overleden.Het was een verschrikkelijke ervaring die ik dan ook nooit meer zal vergeten. Balou was alles voor mij en mijn man. Balou is maar 5 jaar mogen worden. Maar vergeten doen we hem nooit. Hij heefteen lege plek achtergelaten bij ons maar ook bij zijn vriendje Astra.Balou was nooit ziek. En dan opeens krijgt hij een hartaanval en dan is het ook nog meteen fataal. Dag Balou we komen elkaar later weer tegen.
Natasja Peters <lambert-natasja@wanadoo.nl>
Balou, - Tuesday, May 25, 2004 at 13:46:55 (MEST)

Vandaag heb ik met veel pijn in mijn hart en tranen in mijn ogen afscheid moeten nemen van mijn poes. Ik zal je erg missen, je was al 6 jaar bij me en je was mijn steun en toeverlaat als ik niet lekker in mijn vel zat. Waarom moest er nou een gek zijn die jouw zonodgig aan moest rijden? Ik zal je missen en je vriendinnetje punkie ook, iedere keer als ik naar haar kijk dan kijk ik weer terug naar de tijd dat de jullie samen speelden en stoeiden. Rust zacht schat.
remco <remcodeboer@zonnet.nl>
gompie, - Monday, May 17, 2004 at 22:46:04 (MEST)

Mijn paard Wout is dood. Ik hield heel veel van hem.Ik kon met hem omgaan. Ik reed op hem. Ik vond hem lief en hij was mooi. Maar ook heel erg mooi. Ik denk heel veel aan hem. Hij is zaterdag 6 mei doodgegeaan.
zoi <zpaulissen@fiberworld.nl>
wout, - Thursday, May 13, 2004 at 13:01:09 (MEST)

bobby, we missen je! je was vanaf je 1e jaar bij mij. ik ben helemala met je opgeroeid. waarom zat er nou die tomot in je maag??! je hebt ons heel veel plezier in ons leven gegeven. bob, je werd zo plotseling ziek. we wisten het een vrijdag nog niet. we gingen.met je naar de dierenarts. het was een ernstige maagontsteking. zaterdag moesten we weer met je...er was geen verbetering in gekomen. daar aangekomen moesten we je achterlaten. na enkele onderzoeken moest je een operatie onder gaan.onder de operatie ben je gestorven....Bob...ik zal je NOOIT vergeten. je blijft altijd in me gedachten. ook al nemen we waarschijnlijk een nieuwe hond...bobby..we zullen je NOOIT vergeten!!!! nu is mijn wens ook om later dierenarts te worden om nog iets voor andere honden en andere dieren iets te betekenen! Bob.....ik denk aan je!!!en vergeet je NOOIT
annemieke <cool_kikkerinnetje>
bobby, - Wednesday, May 12, 2004 at 17:59:13 (MEST)

Mijn konijn Neusje, 1 jaar oud, is dood gegaan. Ik zal hem missen.
Kristel <ferd_63@hotmail.com>
Neusje, - Tuesday, May 11, 2004 at 20:00:06 (MEST)

Lieve Borno (Borrequito) Mei 2004 Afgelopen zondag 2 Mei ben je onder het aanhalen van mij gestorven. Eigenlijk ben ik blij dat je uit jezelf bent gegaan, want ik had het veel moeilijker gehad als ik de beslissing moest nemen. Je bent nu in je eigen huis in je eigen mand heengegaan.De laatste tijd liet je merken dat je het moeilijk had. Je moest veel hoesten en hiervoor kreeg je nog een medicijn, deze hielp goed. Zaterdagavond heb ik je nog je favoriete snack gegeven en een softijsje, hier was je zo dol op. Het blijkt dus achteraf dat ik het ook door had, dat je niet lang meer bij me was. Je wilde zondag niet meer naar buiten. Gelukkig ben ik de laatste dagen bijna niet van je zijde geweken. Zondagavond om ongeveer 21.00 uur,lag je in je mandje en gooide je je snuitje omhoog, en kreeg je het voor het eerst voor mijn gevoel echt benauwd. Ik ging bij je zitten en aaide je over je bolletje en je moet het gevoeld hebben want binnen 2 minuten ademde je niet meer. Meissie ik mis je verschrikkelijk, de wandelingen, het knuffelen op de bank. Jij die altijd voor de deur op me lag te wachten, en als je me dan zag kwispelde je met je staart. Dit was jouw begroeting. Bij het slapen gaan lag je naast me in je mand en hoorde ik je zachtjes snurken, het gaf me een rustig gevoel. Bedankt Borreqieto voor de vijftien en een half jaar die je me gegeven hebt en rust zacht. Dag lief maatje van me, want dat was je mijn maatje.
Claudia Plasmeijer <claudia.speedy@zonnet.nl>
Borno (Borrequito), - Friday, May 07, 2004 at 23:53:27 (MEST)

lieve snoetje het is nu vier weken geleden dat je bent overleden .je werd ineens ziek wou niet meer eten en drinken.nadat je anderhalve week bij de dierenarts ben geweest en ze niet konden vinden wat je had hebben we je met pijn in ons hart laten inslapen,ook omdat je niet meer goed kon ademen.heb je nog op schoot genomen en je tilde je koppie op en keek me recht in me ogen,het leek wel of je wou zeggen het is goed zo,zal dat beeld ook nooit meer vergeten.lieve snoetje nadat je was gecremeerd ben je nu weer bij ons ,thuis .we zulen je nooit vergeten je was ons kindje. lieve snoet weet dat we altijd van je houden.Always In My Heart
floor van ipenburg <flojo20@zeelandnet.nl>
snoetje, - Monday, May 03, 2004 at 14:34:26 (MEST)

Dusty, Gisteren was het dan zover!!! We hebben je uit je lijden moeten verlossen. Dusty je was al 13 jaar en de ouderdom sloeg de laatste twee dagen hard toe. Je kon niet meer en was echt op. Je liet je ontlasting lopen. Maar je bleef tot op het laatste toe allert. Zodra we bij jou kwamen, vernam je dat. We hebben de laatste avond op een matras naast je gelegen en je hield ons in de gaten met je trouwe honde ogen. Het was pijnlijk je zo te zien af te takelen. We hoopten dat je je laatste adem zelf zou uitblazen, maar je had een sterk hart ten opzichte van de rest van je lichaam. Daarom hebben we besloten om je uit dit lijden te verlossen en je in te laten slapen. We zullen je missen. Je ging overal met ons mee naar toe. Zelfs in het zijspan.. een betere bakkenist als jij kunnen we ons niet indenken. Maar in onze herinnering zul je voor altijd bij ons zijn! We houden van je!!
Aiske-Tine Westra
Dusty, - Wednesday, April 21, 2004 at 15:15:34 (MEST)

onze lieve franse buldog hehheb we vrijdag 2 april 2004 helaas moeten laten inslapen. ze was al bijna 13 jaar oud, altijd gezond geweest vorig jaar mei heeft ze nog een heel zware operatie aan haar baarmoeder ondergaan, die ze volgens de dierenarts mischien niet zou overleven onze lieve meid heeft het toch gered, ze was altijd bij me, waar ik ging ging lady ze sliep bij me op het voeteneind en als ze smorgens wakker werd kwam ze altijd nog even knuffelen ze ging ook overal mee naartoe als we op vakantie gingen nu is er helaas een einde gekomen aan haar mooie leventje, ze was op, kon niet meer we hebben moeten besluiten om haar te laten inslapen ik heb het er vreselijk moeilijk mee gehad om dit te besluiten, maar voor haar is het echt beter na haar 1e slaapprik sliep ze heel rustig in, ik heb de hele tijd met haar geknuffeld en met haar gepraat tot ze sliep, daarna kreeg ze haar laastste spuit en ze was binnen 5 seconde overleden we hebben haar mee naar huis genomen, waar de kinderen nog afscheid van haar konden nemen ik kAN NU NOG NIET BEGRIJPEN DAT MIJN MEIDJE ER NIET MEER IS, IK MIS HAAR GEKNOR NU IK DIT ZIT TE TYPEN ROLLEN DE TRANEN OVER MIJN WANGEN, DAT ZAL NOG WEL HEEEEEEL VAAAK GEBEUREN IK HOOP DAT MIJN MEISSIE NU RUSTIG SLAAPT, IK ZAL HAAR NOOIT VERGETEN ZE ZIT IN MIJN HART VAST VOOR ALTIJD
karin keur <karin090@hotmail.com>
lady, - Tuesday, April 06, 2004 at 08:20:22 (MEST)

Ik vind deze site een heel goede site. Ik zelf heb net precies mijn 11 jaar oude perzische poes Daisy totaal onverwacht moeten laten inslapen. Ik zelf zit momenteel in een hele moeilijke zware periode omdat bij mij in jan. borstkanker is geconstateerd. Ben daar aan geopereerd en ben gelukkig nu schoon. Maar moet nog wel preventief die chemokuren en bestralingen ondergaan. En dan leer je je vrienden wel kennen. Maar dieren zijn altijd trouw...die veroordelen je niet. Daarom zijn mijn dieren (2 katten en 2 honden)mijn steun en toeverlaat. Ze beteken ontzettend veel voor mij. Toen ik vanochtend thuis kwam omdat ik zelf even naar het ziekenhuis moest, trof ik mijn poes daisy op de grond aan. Verlamt aan haar achterpoten en ze had veel pijn. Meteen naar de dierenarts gegaan en die constateerde een bloedstolsel. Ze had een acute infarct. Ik moest haar laten gaan. Ik ben er momenteel helemaal kapot van. Ik mis haar. Heb op deze site ook een monument voor haar gemaakt. Zal haar nooit meer vergeten. Want ze was mijn maatje.
Sandra <smerse@hotmail.com>
Daisy, - Friday, April 02, 2004 at 17:02:46 (MEST)

Mijn lieve Sunny Al zijn er zoveel mensen Zoveel mensen om me heen Toch voel ik me eenzaam Want zonder jou ben ik alleen Sunny ik heb het gedichtje gestolen, maar er is niets wat beter verwoord hoe ik me voel zonder jou. Je was mijn eigen lieve paardje en ik mis je hinnekjes, je knuffeltjes en je geur. Ik mis je streken en je humor. De gedachte dat je geen pijn meer hebt en dat de de laatste 10 jaar waarschijnlijk de gelukkigste van je leven waren geeft me een beetje troost. Ik heb je foto's en je haren en geweldige herinneringen. Je was slim en ongelooflijk mooi. We hebben zoveel gelachen wanneer je met versiersels rond liep of probeerde te ontsnappen. Wanneer je iets nieuws had bedacht wat eigenlijk niet mocht, maar wat direct werd vergeven als je me aankeek met die lieve ondeugende ogen. De kunstjes die je leuk vond om te leren en hoeveel moeite je deed om op de juiste plaatsen gekriebeld te worden. Ik zou er zoveel voor geven om je terug te krijgen in die lege stal,maar dat gebeurt niet meer. Ik zal je missen Sunneke en aan je blijven denken. Je was mijn droom,je was mijn werkelijkheid. Bedankt dat ik je baasje mocht zijn. kusje
Diana <Sunshine@zonnet.nl>
Sunshine, - Thursday, April 01, 2004 at 04:23:56 (MEST)

Donderdag middag is onse buldog Boetsie overleden, hij was al enige tijd ziek, dus helemaal onverwachts was het niet. Mijn god wat missen we onze lieve zachte beer, wat een verdriet, ik zal het hier niet te lang maken, we hebben een filmpje op zijn site gezet van zijn laatste dagen. Als je deze wilt zien ga dan naar www.boetsie.tk wij zijn nog te emotioneel om er goed naar te kijken maar ik geloof dat Sacha er een mooie herrinering van gemaakt heeft.
Yvonne <yvdhengel@zonnet.nl>
Boetsie, - Saturday, March 27, 2004 at 22:06:27 (MET)

Gisteren heb ik mijn hondje Dickie laten cremeren. Hij is maar 1 jaar en 2 maanden oud geworden. Hij heeft een paar goede maanden gehad maar is daarna steeds meer achteruit gegaan doordat hij hele slechte longen had en is uiteindelijk in het dierenziekenhuis in Utrecht overleden. Ik heb mijn hele leven een hond gewild, nu had ik er eindelijk 1 en het was mijn grote geluk en allerbeste vriend. Ik weet dat het zo beter voor hem is maar het is zo ontzettend leeg in huis en ik vind het zo zielig dat hij geen kans heeft gehad. Hij was zo ontzettend lief en goed en aanhankelijk.
Paula Meesterburrie <meesterburrie@zonnet.nl>
Dickie, - Wednesday, March 24, 2004 at 10:02:26 (MET)

Helaas heb ik een aantal weken geleden moeten besluiten mijn lieve paardje in te laten slapen. Een heel moeilijke beslissing voor mij. Chico betekende echt alles voor mij. Hij was mijn maatje, mijn vriend. Ik mis hem heel erg. Gelukkig heb ik hem nog heel erg kunnen verwennen voordat we via een mooie wandeling naar de dierenarts zijn gelopen. Hij genoot er van. Ik hoop dat hij het nu net zo fijn heeft, zoals hij in mijn gedachten zit. Chico ik hou nog steeds van je en zal je nooit, nooit nee echt nooit meer vergeten. Love you. Kus van 10. Voor iedereen die ooit voor deze beslissing komt te staan of net heeft gestaan sterkte! Probeer bij je andere dierenvrienden troost te vinden. Zij begrijpen je het beste!!
Martine Kerkhoven <wnkerkhoven@prettel.nl>
Chico, - Sunday, March 21, 2004 at 22:02:07 (MET)

Lieve muis, mijn aapie, ik kan je nog helemaal niet missen! Maar je was op, je kon niet meer en ik weet dat je het de laatste twee weken heb volgehouden voor mij. Het ergst is dat ik geen afscheid van je heb kunnen nemen. Toen ik vanochtend naar school toe ging, had ik geen idee wat me te wachten stond en nu kan ik je nooit meer aaien..... Welterusten Muis, slaap lekker. Ik weet dat we elkaar ooit weer zien. Maar tot die tijd is het huis heel, heel leeg..... ik zal je nooit vergeten! Love u voor altijd Kus
Jessica <jezzy26@hotmail.com>
Rakker, - Saturday, March 13, 2004 at 13:40:12 (MET)

Helaas heb ik net het besluit genomen om mijn allerliefste Rayza,briard 10,5 j.oud,vrijdag te laten inslapen.Zij is een halfjaar geleden getroffen door kanker en zie ze zo aftakelen dat ik haar uit die ellende ga verlossen...vreselijke beslissing, maar zal je nooit vergeten !!!Knuffels,je trouwste vriend
Angel <chrisvaneynde@pandora.be>
Rayza, - Monday, March 08, 2004 at 17:23:10 (MET)

Waarom is het niet meer mogelijk om een monumentje te plaatsen???????????????????????????????
gwen <koekie11@zonnet.nl>
- Sunday, February 29, 2004 at 17:17:28 (MET)

lief bruin balletje waarom liep je altijd weg,deze keer is het je fataal geworden je kwam tegen de auto aan en was op slag dood,het leven is niet meer leuk zonderjouw.we zullen je allemaal missen dag vrolijke vriend omama
truus diekmann <gmb.diekmann@chello.nl>
basje, - Sunday, February 29, 2004 at 00:50:19 (MET)

fluffy was nog geen jaar bij ons, ze kwam uit het asiel. ze heeft samen met mickey een leuke ondeugende tijd gehad. ik zal haar ontzettend missen, ze was men lieveling. mickey en basje zulen hun speelkameraadje ook heel erg missen, vooral mickey (want ze zaten altijd samen).
bertina <bertinaruber@hotmail.com>
FLUFFY, - Saturday, February 21, 2004 at 12:56:19 (MET)

Lieve Boelie, Je was niet eens mijn hond..maargod wat hield ik van je..heel wat tranen heb in je vacht opgevangen en me getroost..je was zo oud en je werd ziek..meisje..ik hou nog steeds van je en denk heel veel aan je vorig jaar heb ik afscheid van je genomen met een kus en belofte..beideze meis..ik vergeet je nooit meer..kuss lieverd en rust zacht
marjolein <lionnesclaw@hotmail.com>
boelie, - Friday, February 20, 2004 at 16:35:22 (MET)

Elianne (hondje, Bolognees) hebben we al weer een tijdje geleden laten inslapen (juni 2002). Ze was ziek en we hebben voor haar gekozen en niet voor langer dokteren en pijn lijden. Ze was nog maar 8 jaar. Ik wens anderen die ook ooit voor die keuze staan het beste toe en vergeet niet, denk aan het dier en niet aan jezelf!
Nel van Wijngaarden <info@dierenkunst.nl>
Elianne, - Friday, February 20, 2004 at 14:55:42 (MET)

helaas overleden op 15-2-04 ik zal haar missen gelukkig bestaat deze site zodat vele kunnen zien hoeveel ik van haar hou... ik heb ook een mooie clip gemaakt op My Immortal van Evanescenes met natuurlijk mijn hond er in ... helaas geen link om het met jullie allen te delen...
Merijn Bouwmeester <bouwplan@lycos.nl>
Amber van Zeeduin, - Tuesday, February 17, 2004 at 22:43:59 (MET)

mijn schatje heeft de operatie gelukkig overleefd en huppelt weer vrolijk rond. ik wil iedereen die wel een dierbare is verloren heel veel sterkte wensen
ingrid
mindy, - Thursday, February 12, 2004 at 08:12:00 (MET)

Mijn lieve rood-witte kater Appel is gisteren overleden. Hij was bijna 14 jaar bij me. Hij maakte een raar kokhalzend geluid en werd slap. Hij leefde nog wel, ik dacht dat hij stikte. Ik heb nog in zijn keel gevoeld, zijn bekkie werd blauw. Niets hielp, binnen een paar minuten was hij dood. Nu denk ik een hartaanval of stilstand. Hij lag heel graag op schoot en kon oorverdovend spinnen. Hij heeft een goed leven gehad maar ik mis hem zo erg. Hij was mijn allerliefste mopje.
Annette van Steijn <annettevansteijn@planet.nl>
Appel, - Wednesday, February 11, 2004 at 13:05:59 (MET)

geweldige site mijn maltezer mindy van 14 jaar word morgen geopereerd aan een grote tumor in de buik , de dierenarts zij dat ik me op het ergste moest voorbereiden mijn hondje is mijn kind ik hou zo veel van haar en gelukkig zijn er veel lotgenoten die net zo veel van hun huisdier houden als ik . ik zag een meil van iemand die het een onzin site vond ,wat doet diegene hier dan heb respect voor mensen die wel van dieren houden
ingrid <i.vanoppen@home.nl>
mindy, - Tuesday, February 10, 2004 at 15:04:57 (MET)

onse allerlievste muschi is dood we zijn erg verdrietig en missen hem. zijn nieren deden het niet meer. hij moest overgeven en toen zijn we naar de dierenarts geweest die heeft hem 2 spuitjes gegeven dat was zondag maandagochtend om 7 uur was hij nog niet beter toen zijn we weer naar de dierenarts gegaan die zij nadat hij bloed had onderzocht dat hij heel veel pijn had en nooit meer beter kon worden toen is hij ingeslapen MUSCHI WIJ HOUDEN VAN JOU JOU LIJNTJES
anita lieke annelientje anientje en abeltje <nellekeprotzman@tiscali.nl>
muschi, - Sunday, February 08, 2004 at 20:10:25 (MET)

na 15 jaar is mijn trouwe kater muschi overleden ik heb hem moeten laten inslapen omdat hij accuut nierfalen had ik ben in mijn leven nog nooit zo verdrietig geweest mijn trouwe zwarte kater met wie ik lief en leed heb gedeeld in mijn moeizame 38-jarige leven IK MIS HEM
inge hilberink <ingehilberink@tiscali.nl>
muschi, - Sunday, February 08, 2004 at 18:45:36 (MET)

Eerst overleed mijn lieve hondje Sjerie aan ouderdom. Een paar weken daarna mijn ander lieve hondje Astra tijdens de keizersnede ze was nog maar 6 !! Alsof dat nog niet genoeg was overleed ook nog mijn paard Doerak ongeveer een maand daarna aan koliek en daarna ook nog de hond van mijn oma. Kortom het was heel erg !!!!! Ik heb er veel verdriet van gehad en nu nog steeds . Ik vind het heel goed dat er zo`n site is want hier kun je , je gevoelens uitten en met anderen delen. Dit is heel fijn . En ik wens alle ander mensen die een dier hebben verloren veel sterkte !!!
Stefanie
Astra, - Friday, February 06, 2004 at 22:30:04 (MET)

Lieve Fiona op 9 januari 2004 werd je plots ziek. Je at en dronk niks meer, en lag alleen nog maar in je hangmadje. Na dat we de dierenarts vaak bezocht hadden ging het niet langer meer, en moest ik de moeilijke beslissing nemen om je te laten slapen. Dat was voor mij wel de aller moeilijkste beslissing in mijn leven die ik moest nemen. Elke dag huil ik nog steeds om jou, en niemand kan dat verdriet stoppen. Het is zo leeg en koud zonder jou. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk. Maar nu ben ik na 13 jaar mijn meisje kwijt, en dat doet veel pijn. Er komt gauw een nieuw kitten, maar ik blijf altijd aan je denken. Nou schatje ik hoop dat je veel vriendjes in de kattenhemel hebt gevonden. Heel veel kusjes en een aai over je bolletje. Rust in vrede meisje.
R.Bouwman <r.bouwman4d@zonnet.nl>
Fiona, - Tuesday, February 03, 2004 at 23:47:29 (MET)

Mijn konijn is vandaag(16-01-2004)dood gegaan.Ik vond hem in zijn hok en was daarna erg verdrietig. Hij of zij is 4 jaar geworden.Wij hebben Snuf in detuin begraven. Groetjes van Fleur(9 jaar)
fleur <Fleurspotty@hotmail.com>
Snuffy, - Friday, January 16, 2004 at 19:28:09 (MET)

Lieve jordy we missen je ontzettend en hopen dat je rustig en zacht mag wachten op ons, bijna 4 jaar oud heb je mogen leven tot een auto er een einde aan maakte, het is een zware tijd zonder jouw die altijd vrolijk was een echte maatje zowel voor mij als mijn vriendin die ene nacht van 15 op 16 januari heeft het zo moeten gebeuren dat ze jouw van mij weg namen door een rot auto ongeluk waarom moes jij zo jong heen gaan. wij zullen jouw nooit meer missen en bekijk de foto's van toen je een puppy was en nu grom wat missen we je "Jack russel / boerenfox" Rust zacht en tot ziens lieve jordy
Ronkeuren <Ronkeuren@home.nl>
Jordy Lief hondje, - Friday, January 16, 2004 at 18:29:59 (MET)

Tranen met tuiten zit ik nu te huilen. Wij hebben besloten morgen ons hondje in te laten slapen, hij heeft zondag een beroerte gehad en zijn hele lijfje is verlamd. De dierenarts vond dat er nog hoop was, soms herstellen ze hiervan met behulp van medicijnen dus zijn we daar nu een paar dagen mee bezig. Helaas zit er geen verbetering in. Zijn kopje is goed hij beleeft alles wat er in ons gezinnetje gebeurd, en dat kunnen we niet aanzien. Je ziet dat hij blij zou willen opspringen als we thuiskomen en z�n lijfje kan het niet.We gaan je helpen lieve Splinter, slaap zacht.
Ida <idamelissant@zonnet.nl>
Splinter, - Friday, January 16, 2004 at 00:07:26 (MET)

Wij hebben net afscheid moeten nemen van onze lieve hond en dat dat mij heel erg veel pijn. Vandaar dat ik even een stukje schrijf op dit gastenboek want ik weet dat dit de enigste juiste oplossing was met het maakt het niet minder moeilijk !
Leo Winter <ljc.winter@chello.nl>
Ero, - Tuesday, January 13, 2004 at 21:15:11 (MET)

Je bent ziek en zwak De pijn verjaagd je slaap Zelfs voor jou zijn er geen mirakels We doen wat onvermijdelijk is en laten je gaan. Wij beslissen voor jou eigenliefde past niet bij de vriendschap die jij ons gaf. Ook geen uistel bij een reeds verloren strijd We gaan mee bij je laatste gang, lopen niet weg, kijken je aan Houden je stevig vast en noemen je naam Je groet voor het laatst in je hondentaal. Wat we doen, we doen het voor jou Jij blijft van nog meer pijn gespaard Een zwaar besluit Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond Jij bent onze hond - Onze RENZO (princo)
Sheila <sheila.d@pandora.be>
Renzo, - Friday, January 09, 2004 at 00:38:10 (MET)

mijn lieve GYPSIE is nu al 4 jaar dood,toch denk ik nog vaak aan hem.ik wil hem langs deze weg bedanken voor de liefde die hij gaf in ons gezin,we zullen je niet vergeten mijn schat!xxx-jes,elsie
elsie <elsie.demeyer@pandora.be>
gypsie, - Thursday, January 08, 2004 at 22:27:33 (MET)

Ik zoek mij verzorgpony Wendy het is een pony haar ras is een fjord en haar fjordenkleur is blond ze is ong 18 jaar en heel mak, maar ze geeft wel afentoe een heel laag bokje die je meestal niet eens voelt. Nadat ze mijn verzorgpony was is ze verkocht aan een handelaar en toen is ze weer doorverkocht {mogenlijk aan een slager}. Ze is verkocht in de profincie groningen. WIE HEEFT HAAR GEZIEN. Als je haar hebt gezien bel dan naar het nummer 0596-566314 en als ze naar de slagt is verkocht bel dan direct, want ik wil haar niet kwijt.
Cynthia <tabaksbaars@uwnet.nl>
wendy, - Friday, January 02, 2004 at 21:21:48 (MET)

Nouska geboren 10 nov 1986 overleden te amsterdam op 3 dec 2003. Lieve nous we missen je zo het huis is zo leeg zonder jouw. Graag willen we je bedanken voor alle liefde en aandacht die je ons gaf. Altijd vrolijk en lief en naar buiten ging je altijd graag. Je was ook altijd touw aan je baasjes. Op 3 dec 03 kreeg je een hersenbloeding en raakte je in shock. We wilde dat de dierenarts thuis kwam in je eigen vertrouwde omgeving niet in een kille dierenartspraktijk. We hebben je in laten slapen op je eigen bank in je eigen huis. We hadden geen andere keus je zou er anders een handicap aan over houden als je nog bijgebracht kon worden en dat verdien je niet. Je hebt je laatste nacht doorgebracht in je eigen mandje in de slaapkamer met het enige verschil dat jij niet meer leefde maar nu dood was. Toch hadden wij dit afscheid op deze manier niet willen missen en zijn dankbaar dat het zo kon. We hebben je 16 jaar gehad en bent 17 jaar en 3 weken oud geworden. Rust zacht lieve nous voor altijd in ons hart je baasjes theo en floor.
f arensman <tkap4@planet.nl>
nouska, - Wednesday, December 31, 2003 at 17:40:37 (MET)

Lieve lieve beer Vanavond hebben we maar de knoop door gehakt. Al was het nog zo moeilijk om met jou in de auto te stappen en voor de laaste x naar de dierenpraktijk te rijden. Het is beter voor jou dat absoluut maar dit doet zn pijn! Al was je een huisdier, je was mijn vriendjuh en al 16 jaar in me leven. IK ben met jou opgegroeit en wist niet beter of jij was er altijd voor me. Als ik ziek was of verdrietig, als ik de mensen weer is niet begreep kwam jij altijd bij me liggen en keek me altijd met van die grote begrijpende ogen aan. Ik ben blij dat je nu je rust heb en kan slapen. Al is dit nog zo moeilijk voor mij. Ik hoop dat je op me zal wachten! Dikke knuffel en kus Ils
Ilse <Gekzusje@hotmail.com>
Beer, - Tuesday, December 30, 2003 at 01:40:17 (MET)

12 december heb ik de moeilijke keuze moeten maken om mijn 15 weken oude kitten in te laten slapen. zwabber had een hersen afwijking en zou nooit goed kunnen lopen en nooit zindelijk kunnen worden omdat ze haar achter lichaam niet deed wat hij hoorde te doen door deze afwijking. heb zo gehoopt dat het beter zou gaan ze was juist door haar handicapt zo bijzonder en zo lief maar helaas moest de waarheid onder ogen zien hoe moeilijk ik dat ook vond met veel pijn in mijn hart heb ik er tot het laatst vast gehouden tot haar hartje stopte met kloppen............... lieve zwabber de kinderen en ik missen je verschikkelijk veel liefs van je gezinnetje en van je moeder luna
monique <niekie28@wanadoo.nl>
zwabber, - Monday, December 15, 2003 at 20:08:40 (MET)

Lieve Juultje.. Waar je bent weet ik niet... in de kattenhemel misschien? Wat ik wel weet is dat ik je zo ontzettend mis, iedere dag huil ik nog om je. Het gemis is zo groot. Het is zo stil in huis zonder jou. 28 november 2003 hebben we de beslissing genomen, na 13 jaar bij ons geweest te zijn hebben we je moeten inslapen. En dit deed zoveel pijn. Mijn maatje is niet meer. Je was de liefst kat, altijd zo bij ons betrokken op welke manier dan ook. Altijd goede zin en je deed nooit lelijk. 5 weken was je toen ik je kreeg in een voor mij hele moeilijke tijd.. ik leefde voor jou, nu na 13 jaar heb ik afscheid van je moeten nemen ook weer in een moeilijke tijd. We hebben je een mooi eigen grafje gegeven,waar je altijd zal blijven liggen. Nu nog een mooi steentje erbij. Mijn allerliefst vriendje, rust zacht en ik hou van je en zal dat altijd blijven doen. Je Simoontje.
Simone <info@raesgereedschappen.nl>
Juultje, - Wednesday, December 10, 2003 at 11:20:23 (MET)

mijn maatje is zondagmorgen 7 december overleden aan een tumor en ernstige bloedarmoede. de dag ervoor hadden we nog het verlossende telefoontje van de dierenarts gehad. dat hij nog te redden was. maar de volgende morgen was hij ongeveer 1 uur nadat ik zijn medicijnen had gegeven overleden. ik mis hem zo erg, mijn maatje, het doet echt heel erge pijn. ik wist dat het als het zover was heel moeilijk zou worden, maar ik had nooit gedacht dat het z� zou zijn.rust zacht gekkie. op een dag, een vroege herfstmorgen wij bezig met ontwaken, was jij weg, met een door jou gewenst einde getoverd, rust maar zacht, het was jouw strijd
sannieke <sanniekjes@hotmail.com>
USA - Tuesday, December 09, 2003 at 14:46:59 (MET)

Op 1 december 2003 is mijn liefste kleine kat van viereneenhalve maand door een auto overreden. Cody was gelukkig op slag dood, dat kon je zien aan zijn verwondingen. Wat ik niet begrijp is dat de chauffeur gewoon is doorgereden en mijn kat gewoon aan de kant van de weg heeft laten liggen. Mijn gezin, ik en zijn broertje Norton missen Cody ontzettend. Het was een heel sociale kat die het liefst de hele dag op schoot lag. Gisteren hebben we hem in de tuin begrafen; op zijn grafje bloeien nu sleutelbloemen en winterheide. We zullen hem nooit vergeten...
Angelique Dost <->
Cody, - Wednesday, December 03, 2003 at 10:00:38 (MET)

k heb in een periode geleefd met veel pijn en verdriet, mijn relatie die ik toen had was een ware hel mijn ex had losse handjes. gelukkig waren daar mijn beestjes Gijs mijn dwergvoskonijntje en Gompie mijn cavia een langharige peruvian. beide spierwit. 2 schatten eerste klas. bij gijs kon ik mijn verhaal kwijt en het klinkt gek maar gijs luisterde ook echt naar mij, had ik verdriet kwam ze bij mij en gaf dan een likje over mijn neus alsof ze zeggen wilde, stil maar, ik ben bij je. en gompie kwam lekker tegen mij aan liggen om zijn liefde die ik niet van mijn partner kreeg aan mij te geven. helaas de dierenarts vond het ineens na jaren nodig dat ik mijn gijsje moest inenten en ik geloofde dat, niemand waarschuwde mij dat dwergjes heftig kunnen reageren met de dood tot gevolg. inderdaad mijn gijs is overleden aan de inenting 21-05-02 is zij in coma geraakt en rustig ingeslapen. ik mis haar dag en nacht. gijs werd 4,5 jaar, mijn steun en toeverlaat is niet meer. gelukkig had ik gompie nog en die is bij mij gebleven tot hij echt niet kon. ik was al langere tijd weg uit die mislukte relatie en toen ik een nieuwe partner gevonden had heeft gompie die eerst uitgetest en toen hij zag dat het goed zat is hij gegaan. hij gaf toe aan de ouderdom, gompie was een echt opaatje geworden, hij kon niet meer was helemaal op. ik heb de moeilijke keus moeten maken, ik heb gompie 13-04-03 laten inslapen, om 23:44 uur stopte zijn hartje. gompie werd 5,5jaar. toen gompie zijn spuitje kreeg heb ik hem in mijn armen gehouden, hij bleef mij aankijken tot ie stierf. dat was ongelooflijk moeilijk en typ dit dan ook met tranen in mijn ogen, gomp was een kanjer! net als gijs. ik heb een fles met een boodschap aan gijs en gomp in het water gegooid. ik mis ze zo. gijs en gomp waren de enige die er voor mijn waren toen ik in een moeilijke periode zat. zij zijn de enige die gezien hebben wat er achter de gesloten deuren gebeurde, zij dragen dit geheim met zich mee. lieve Gijs en Gompie Rust Zacht Ik zal altijd van jullie houden. Cissie
Cissie van Egmond <Cissekind@hotmail.com>
gijs en gomp, - Friday, November 21, 2003 at 12:36:46 (MET)

zondag 16 november heb ik droppie in moeten laten slapen. het ging niet meer met hem. hij was 19 jaar oud en plaste door het hele huis door en zodra hij alleen was begon hij hartverscheurend te miauwen. hij kon soms ook uren naar de muur zitten staren. volgens de dierenarts was hij dement en het zou alleen maar erger worden. zo erg zelfs, dat hij als hij een keer buiten is en hij raakt verward hij de weg naar huis niet meer weet en dan dus niet meer thuis kan komen. dat wilde ik niet. hij at ook een blik kattevoer per dag en hij was hartstikke mager. hij dronk ook altijd heel zijn drinkbakje leeg en dat is ook niet goed volgens de dierenarts. op aanraden van de dierenarts heb ik hem toen in laten slapen. eerst een verdovingsspuitje en daarna het echte spuitje, maar hij wilde niet. zijn hartje was zo sterk dat hij gewoon nog bleef kloppen dus moest er een extra spuitje gegeven worden. het was een echt vechtertje. ik zal hem zo ontzettend gaan missen. ik kreeg hem toen ik 4 jaar was, hij was toen 9 weken. ik ben nu inmiddels 23 en hij was 19. we zijn dus samen opgegroeid en om dan je kat te moeten laten inslapen is een bijna onmogelijk, maar voor hem het beste. hij is nu in de hemel bij zijn cavia vriendje kobus. ik hoop dat ze vanaf daar samen naar mij kijken en dan denken: dat gekke baasje van ons heeft ons toch goed verzorgt!
martine <martinecoenrades@hotmail.com>
droppie, - Wednesday, November 19, 2003 at 19:34:41 (MET)

Lieve Browny helaas heb ik je zondag 2 november 2003 in moeten laten slapen. Je kon niet meer, maar dat is niet zo gek met 18 jaar toch? Ik mis je heel erg en dat zal ook altijd zo blijven, maar gelukkig weet ik dat het goed met je gaat en dat we elkaar ooit weer zullen zien. Nu ben je bij je vriendjes Droopy,Snuffie,Puck en Daisy. En oma en opa zorgen goed voor je. Rust zacht mn lieverd. Kusjes Klaas,Ans,Vincent,Sleepy en Nathalie.
nathalie <v.staatsmol@chello.nl>
browny, - Friday, November 07, 2003 at 13:02:58 (MET)

je was pas 8 jaren, in een week tijd heb je de strijd verloren tegen een woekerige ziekte, we weten niet hoe we zonder jou verder moeten, je was ons zo lief, lieve tom onze troost is dat je geen lijdensweg hebt gehad, we zien elkaar ooit weer ,dag mannetje.....
annelies <j.wennekes@chello.nl>
tommie, - Thursday, November 06, 2003 at 21:47:03 (MET)

sammie was 9,5 jaar oud dat ze verleden zaterdag werd aangereden door een laf iemand die haar voor onze deur achterliet. ik dacht dat mijn hart stil stond. bij elk geluidje kijk ik om en krijg ik tranen in mijn ogen . wij missen haar zo erg....het was ons kindje..ik ben wel blij met deze site want als ik er over wil praten dan kijken ze me aan van "'het is maar een dier" maar ze was wel ons poesje, en hier kan ik met een gerust hart alles kwijt . bedankt daarvoor.
i.van dorp <r.scheltema@quicknet.nl>
sammie, - Thursday, November 06, 2003 at 15:56:00 (MET)

Mijn trouwe viervoeter is er vanaf morgen niet meer. Wij hebben besloten om hem morgenmiddag te laten inslapen. Dit is de moeilijkste beslissing die ik ooit in mijn leven heb moeten maken. Hij was mijn aller eerste hond, hij is een soort kindje van mij geworden. Het doet zo'n pijn als ik er aan denk dat hij er naar morgen niet meer is, maar ben blij voor hem dat hij niet langer hoeft te lijden. WALDO IK ZAL JOU NOOIT OF TE NIMMER VERGETEN!!!!!
wanda <wanda73@home.nl>
waldo, - Wednesday, November 05, 2003 at 16:59:58 (MET)

zondagochten,2 nov.2003 om 03.45 is mijn poppenkind mauro overleden.mauro was een poes van 2 en een half jaar jong toen ze net een jaar was heeft ze een prachtig nestje op de wereld gezet ondanks een voor mij en de dierenarts onbekende ziekte ze is niet rustig ingeslapen maar was er volledig bij toen ze stikte ik ben al die tijd bij haar gebleven. ik ben op dit moment totaal de weg kwijt en hoor haar nog steeds schreeuwen van de pijn ik krijg dit niet meer uit mijn hoofd maar ik heb nog twee kindjes van haar rondlopen en heb mauro ook beloofd dat ik heel erg goed voor ze zal zorgen ik zal haar nu voor altijd moeten missen en dat doet verschrikkelijk veel pijn maar ik hoop dat ik hier overheen kan komen fijn dat ik hier even mijn verdriet kwijt kon dank jullie wel veel kattenliefde tamara
tamara meijer <meijer581@hotmail.com>
mauro, - Monday, November 03, 2003 at 20:42:37 (MET)

negen maanden geleden heb ik mijn paard moeten laten inslapen. Ze had koliek en de dierenarts gaf haar maar 5% om te overleven. Ik mis ze verschrikkelijk, zoiets wens je je eigen vijand niet toe. daarom heb ik veel respect voor wat jullie proberen te doen
vicky <harry.houtmeyers1@pandora.be>
sa�ta, - Monday, November 03, 2003 at 20:08:12 (MET)

De Varaan is een gigantisch beest, zo mooi in zijn doen en laten. Van alle draken in het algemeen, zal Jarco altijd mijn nummer 1 tje wezen. Vraag me geen uitleg, en ook geen waarom! Ik vind hem schitterend, dus ik hoef enkel maar te zeggen, daarom! Het is een dier dat me intrigeert, ik vind hem zo leuk, ik vind hem gewoon slim. Het is een prachtig dier, en naar Jarco kijken, doet me altijd veel plezier.
jet
jarco, - Monday, November 03, 2003 at 02:00:05 (MET)

Ik vind het een heel goede site waar dierenvrienden hun gevoelens kwijt kunnen zonder dat andere mensen, zonder dieren hun uitlachen om hun verdriet
Kristel <kristelvtk@msn.com>
nada, - Saturday, November 01, 2003 at 22:16:31 (MET)

Deze week hebben wij onze flatcoated retriever Bowy moeten laten inslapen, aan de gevolgen van maligne hystioscytose een zeer kwaadaardige vorm van kanker hij is 9 jr. geworden. We missen hem vreselijk!!!!
Ellen Koster <koster_ellen@hotmail.com>
Bowy, - Thursday, October 23, 2003 at 19:31:22 (MEST)

onze bouvier sanne hebben wij helaas in moeten laten slapen vanwege akute leukemie, ze was pas 6 jaar en een gouden hond in alle opzichten, we zijn er dan ook kapot van, vooral omdat het zo vlug ging.
peter en gerda lasschuyt <lasschuyttesselaar@sanne.fol.nl>
sanne, - Wednesday, October 22, 2003 at 11:34:15 (MEST)

Dank jullie wel dat er voor mij op deze manieer een mogelijkheid is om mijn kleine pluisje te herdenken en hem zo een laatste dient te bewijzen. Marion
Marion <I.dejong@dvm-bv.nl>
Pluis, - Friday, October 17, 2003 at 16:45:45 (MEST)

2 juni 2003, heb ik mijn hondje laten inslapen.Ik heb wel een foto geplaatst, maar het lukte niet zo met het verhaaltje.Inmiddels hebben we een nieuwe malthezer, maar elke dag mis ik mijn lieve ouwe dum. Net zoals een mens, ben ook jij onvervangbaar.Ik mis je elke dag, en ben blij dat deze pagina er is.
anja <w.a.vandenende@planet.nl>
dummy, - Wednesday, October 15, 2003 at 00:14:29 (MEST)

ik heb vorig jaar mijn kat moppie in laten slapen op 3 oktober. ik hou van hem voor altijd. ik hoop dat hij dat weet. groetjes marga
marga <noesie81@hotmail.com>
moppie, - Tuesday, October 14, 2003 at 12:41:45 (MEST)

odie iz een kat van nog maar 5 maanden en iz op de dag dat ze 5 maanden was overreden door een busje,maar het ergste vind ik nog dat dat busje door reed en niet even kijkt hoe het met odie gaat.het zusje van denise ging zwemen en kwam de vrouw teguh die achter het busje reed die stopte , en die vrouw vroeg of ze een klein rood katje had dus ze zegt jah en toen zag ze hem op de grond ligen met z'n oog er bijna uit! k wil denise sterkte wensen en haar ouders ook ! k vind het echt erg dat mensen dat kunnen doen! slaap zacht odie ik denk aan juh!!! R.I.P
lampie <moestafa81@hotmail.com>
Damy, - Wednesday, October 08, 2003 at 15:10:39 (MEST)

vanavond laten we onze hond inslapen. zij is heel ziek en heeft veel pijn. ik wil haar laten weten dat ik altijd aan haar zou blijven denken, en dat ik altijd van haar blijf houden. wat er ook gebeurd! lieve Sindy, ik hou van je! kus je kleine baasje, maaike
maaike <lief_meisje21@gotmail.com>
Sindy, - Tuesday, October 07, 2003 at 15:02:39 (MEST)

Bij deze wil ik jullie laten weten dat ik zielsgelukkig ben met deze site!!!!!! Respect voor de dieren,.....dat heb ik geleerd na een moeilijk leven en veel tegenslagen van mensen. Mijn hond staat bij jullie in het monument,....en ik ben daar heel gelukkig en tevreden over dat dit mogelijk is dank zij jullie! Als je de mensen leert kennen in moeilijke tijden....da je van de dieren houden,.....dat doen hun nml onvoorwaardelijk van ons!! Bedankt, dierlief. dat er nog humaan met de dieren word omgegaan door jullie respect voor hen. Met alle respect voor jullie!! Marjo....van does
Marjo <Sunshins1960_43_@hotmail.com>
Does, - Friday, September 26, 2003 at 20:46:15 (MEST)

Ik wil toch even zeggen dat dit een goede web site is voor mensen die echt van hun diertjes houden en ze kwijd raken op wat voor manier ook jong oud ongeluk ja ik heb hem helemaal door gesurft moet blijven bestaan!!!! Groetjes Angel van Wanda
angel <angel122chello.nl>
Wanda, - Tuesday, September 23, 2003 at 22:43:03 (MEST)

wat eem onzin site. heb je niks te doen of krijg je hier subsidie voor?!!!!
xx <gaatje@niksaan.nl>
geen, - Sunday, September 21, 2003 at 03:51:31 (MEST)

Mijn kanarie Gijsbert is overleden. Op deze manier wilde ik hem herdenken.
Steef Effenberg <szilverberg@aegon.nl>
Gijsbert, - Wednesday, September 17, 2003 at 14:39:29 (MEST)

Dankzij deze site heb ik het verlies van mijn hond Stephan, die ik trouwens helemaal niet mocht, toch enigszins kunnen verwerken. Bedankt!
Ernst Jeuring <e.jeuring@sur.nl>
Stephan, - Wednesday, September 17, 2003 at 14:37:45 (MEST)

Lieve Dierlief.nl, Bij deze wil ik u hartelijk bedanken voor de mogelijkeheid om mijn gestorven Koi op deze manier te herdenken. Op 10 september is Fernando helaaas overleden. Hij was mijn eerste Koi. Ik vind het fijn dat ik op deze site een monument kon plaatsen. Het geeft mij zeer veel steun. Mark Hollander (Utrecht)
mark hollander <picun@hotmail.com>
Fernando, - Thursday, September 11, 2003 at 00:51:47 (MEST)

Wat een super mooie site!! Heel erg goed dat er zo�n site bestaat!! Ga zo door!!
dumpy <www.dogs4life.nl>
denver, - Monday, September 08, 2003 at 22:28:19 (MEST)

Een dikke proficiat voor zo'n mooie site, ik vind hem geweldig ook al staat hij vol verdrietige dingen. Op een foto na en wat haren heb ik niets meer van mijn lieve schatten en nu had ik precies rust gevonden, daar ik ze eindelijk een plaats heb kunnen geven. Doe zo verder, ik denk dat dit helpt om mensen hun verdriet te verwerken. Oh ja ik heb foto's van mijn schatten gestuurt willen jullie ze erbij zetten, dan is het monument compleet.
sandra <erwin.volders@pandora.be>
Pacha,Zhora,Snoopy, - Saturday, September 06, 2003 at 07:37:30 (MEST)

Eindelijk, 4,5 jaar na zijn overlijden, heb ik hier mijn grote vriend een eigen plaatsje kunnen geven... Wat geweldig dat deze site bestaat. Keep up the good work! Groetjes Karin
Karin
- Wednesday, August 13, 2003 at 15:59:54 (MEST)

Metal-Art Foto Geachte heer /mevrouw Onlangs hebben wij een nieuw product op de markt gebracht en dat heet metal art foto, dit product gaat over foto,s die op roestvrijstaal, messing, koper en diverse glas en spiegel soorten in gelaserd kunnen worden. De fotokwaliteit is uitzonderlijk hoog en uniek in de wereld. Graag wil ik een afspraak maken om het een en ander te laten zien en te bespreken. Dit is geschikt voor allerlei soorten gelegenheden. Zeer goed om aan te bieden aan uw klanten. U kunt mij bereiken op onderstaande gegevens. Met vriendelijke groet, W.A. Dix (rayonmanager) Adelaarsweg 58hs 1021 BS AMSTERDAM Tel:06-51827755 email: spindix@hotmail.com nhmetalartphoto@hotmail.com
w.a.dix <nhmetalartphoto@hotmail.com>
metaal, - Wednesday, August 13, 2003 at 15:28:09 (MEST)

Op 21 juli is onze hond overleden. Zomaar valt ze met een hartstilstand voor mijn neus dood neer, dat was schrikken. Ik heb me nooit gerealiseerd hoe ik aan het beestje gehecht was geraakt. Ik weet nu wel beter. Deze site, het begrip van de dierenarts, het huisdierencrematorium en van de mensen om me heen heb ik als super positief ervaren.
Vincent
Shy, - Wednesday, July 30, 2003 at 13:32:27 (MEST)

Inge (en andere medewerkers van deze site), een geweldig mooie site. Fijn voor mensen dat zij hier hun verhaal en verdriet kwijt kunnen. Ik werk zelf voor de dierenambulance, het is goed te weten dat mensen waarvan hun dier is overleden hier hun gevoel kwijt kunnen. Ik zal de mensen daar in het vervolg zeker op attenderen. Heel veel succes verder met jullie werk. Rosemarie Eerbeek (collega van Inge)
Rosemarie Eerbeek <r.eerbeek@lhv.nl>
Poeky, Swinny, Pino, Beertje, Mimi, - Friday, July 25, 2003 at 14:58:27 (MEST)

cherry, Paard van mijn zus. Al 18 jaar deelde je lief en leed met mijn zus. Je gaf haar kracht en gezelligheid, liefde en vrijheid. Jullie waren inmiddels 1 geworden, zo vertrouwd met elkaar. Helaas kan je nu niet meer bij mijn zus zijn, haar niet meer steunen. Een ramp kwam gister voorbij, je werd getroffen door de bliksem. Het lijkt een boze droom, een wei vol paarden, bomen en huizen en andere hoge dingen in de buurt. Maar jij werd op zo'n afschuwelijke manier uit mijn zus d'r leven getrokken. Ik hoop dat jullie in mooie dromen veel 'bijelkaar'zullen zijn. wendy
huisinga <wendyhuisinga@hotmail.com>
cherry, - Friday, July 25, 2003 at 10:08:15 (MEST)

Geweldig dat dit bestaat. Heel mooi om je huisdier een laatste eer te bewijzen en een mooie site om dan nog eens naar terug te kijken.
Brigitte <bravensbergen@wish.nl>
- Monday, July 21, 2003 at 22:34:44 (MEST)

Lees het aub! denk na voordat u een besluit neemt. Prijs: 5 min. van uw tijd. Beschrijving: Hoe kon je!! Toen ik een pupje was, entertainde ik jou met mijn bokkensprongen en maakte je aan het lachen. Je noemde me 'je kind' en ondanks sommige kapot gekauwde schoenen en een aantal kapot gemaakte dekens werd ik je beste vriend. Als ik 'stout' was hief jij je vinger op en vroeg me "Hoe kun je?", maar dan kreeg je medelijden met me en rolde je me om en gaf me buikkriebels. Het kapot maken van dingen in huis duurde een beetje langer dan verwacht, omdat jij het enorm druk had. Maar daar werkten we samen aan. Ik herinner mij de nachten van lekker tegen elkaar aan liggen in bed, waarbij ik luisterde naar dingen die je me toevertrouwde en je geheime dromen, het leven was perfect op dat moment. Samen maakten we lange wandelingen, renden in het park, maakten autoritten en stopten voor ijsjes (ik kreeg enkel het hoorntje omdat ijs slecht is voor honden, zei je) ik deed lange dutjes in de zon in afwachting van jouw thuiskomst aan het eind van de dag. Geleidelijk aan begon je steeds meer tijd te spenderen aan je werk en je carri�re, ook ging je op zoek naar een maatje uit de mensenwereld. Ik wachtte geduldig op jou, ik hielp je met je soms gebroken hart en teleurstellingen, ik ging nooit tegen je tekeer als je een slechte beslissing had genomen en overrompelde je altijd met mijn vrolijkheid als je thuis kwam, ook toen je verliefd was. Ze is nu je vrouw en geen 'honden-persoon', maar ondanks dat verwelkomde ik haar in ons huis, ik probeerde haar affectie te tonen en gehoorzaamde haar. Ik was gelukkig omdat jij ook gelukkig was. Toen de mensenbaby's kwamen deelde ik jouw opwinding. Ik was gefascineerd door hun roze kleur, hun bijzondere geur en ik wilde ook moeder van hun zijn. Maar zij en jij raakten ongerust, waren bang dan ik hen pijn zou doen en ik spendeerde zodoende de meeste van mijn tijd opgesloten in een andere kamer of in een hondenmand. Ik wilde zo graag van hun houden, maar ik werd een 'gevangene van de liefde'. Toen ze groter werden, werd ik hun vriend. Ze trokken aan mijn vacht, duwden zichzelf omhoog aan mijn wiebelende benen, staken hun vingers in mijn ogen, onderzochten mijn oren en gaven me kusjes op mijn neus. Ik hield van alles dat met de kinderen te maken had en van hun aanrakingen, omdat jouw aanrakingen vrijwel niet meer voor kwamen. De kinderen zou ik verdedigen met mijn leven als dat nodig zou zijn. Ik sloop vaak stiekem naar hun bed en luisterde naar hun angsten, onzekerheden en geheime dromen, samen wachtend op het geluid van jouw auto die de oprit op zou rijden. Er was ooit een tijd dat andere mensen je vroegen of je een hond had en dat je op dat moment mijn foto nam uit je beurs en hen verhalen vertelde over mij. De afgelopen jaren antwoordde je slechts met "ja" en veranderde je van onderwerp. Van 'jouw hond' veranderde ik een 'zomaar een hond', en je vond iedere kostenpost ten aanzien van mij teveel. Nu heb je een nieuwe carri�re kans gekregen in een andere stad, en jij en hun zullen gaan verhuizen naar een appartement waar ze geen huisdieren toestaan. Je nam de juiste beslissing voor je 'familie', ......maar er was een tijd dat ik jouw enige familie was. Ik was opgewonden omdat we een autorit maakten totdat we aankwamen bij het asiel. Ik rook de geur van honden en katten, ... van angst, .... verloren hoop. Je vulde het papier in en zei: 'Ik weet zeker dat jullie een goed tehuis voor haar zullen vinden'. Ze gaven je een pijnlijke blik. Ze begrepen de realiteit van een hond op middelbare leeftijd, ondanks dat ik er eentje was met een stamboom. Je moest de vingers van je zoontje van mijn halsband aftrekken toen hij schreeuwde: 'Nee papa! Alsjeblieft laat hun mijn hond niet afpakken!". Ik maakte me zorgen om hem en om de les die jij hem net gegeven had over vriendschap en loyaliteit, over liefde en verantwoordelijkheid en over respect voor alles wat leeft. Je gaf me een vaarwel klopje op mijn hoofd en ontweek mijn ogen, je weigerde beleefd mijn halsband en riem mee te nemen. Je had een deadline die je moest halen en nu had ik ook een deadline. Toen je weg was, zeiden twee aardige dames over je dat je vast al maanden eerder had geweten dat je zou verhuizen en dat je geen enkele poging had genomen om voor mij een goed tehuis te vinden. Ze schudden beide met hun hoofd en vroegen "Hoe kon je..." In dit opvangcentrum geven ze je de aandacht die hun drukke schema toelaat. Ze geven ons eten, natuurlijk, maar ik verloor mijn eetlust enkele dagen geleden. In het begin rende ik steeds naar de voorkant van mijn hok als ik iemand hoorde lopen, ik hoopte dat jij het was, dat je van gedachte was veranderd en dat het allemaal maar een nare droom was...ik hoopte dat er misschien iemand was die om mij gaf... , iemand die me zou redden. Toen ik me realiseerde dat ik de concurrentie met de vrolijke kleine puppies niet kon winnen werd ik verplaatst naar een hok ver in de hoek en daar wachtte ik. Ik hoorde haar voetstappen aan het eind, ze kwam voor mij en nam me mee naar een aparte kamer. Een heerlijk stille kamer. Ze plaatste me op een tafel en aaide mijn oren en ze me dat ik me niet druk moest maken. Mijn hart bonkte om wat er zou gebeuren, maar er was tegelijk een gevoel van verlossing. De dagen van de gevangene van de liefde waren op. Conform mijn natuur maakte ik mij meer druk om haar dan om mijzelf. Ze droeg een zware last op haar schouders, dat wist ik, net zoals ik van jou iedere stemming kon aanvoelen. Ze plaatste met gevoel een tourniquet om mijn voorpoot en ik zag een traan op haar wang. Ik likte aan haar hand op dezelfde manier als ik dat deed om jou op je gemak te stellen, jaren geleden. Ze duwde kundig een naald in mijn ader en ik voelde de koele vloeistof door mijn lichaam gaan. Ik ging slaperig liggen en keek in haar vriendelijke ogen en ik murmelde. "Hoe kun je.." En omdat zij mijn hondentaal kon verstaan zei ze "het spijt me zo erg". Ze knuffelde me en vertelde haastig dat het haar werk was om een betere plaats voor mij te bewerkstelligen, een plaats waar ik niet genegeerd zou worden, mishandeld of verlaten zou zijn. Of waar ik mezelf een plek zou moeten veroveren zoals op deze aarde. Met mijn laatste beetje energie probeerde ik het puntje van mijn staart te laten kwispelen om haar te vertellen dat mijn eerdere "Hoe kun je" niet bedoeld was voor haar. Het was jij, mijn geliefde baas, waar ik aan dacht. Ik zal aan je denken en voor eeuwig op je wachten. Ik hoop dat ieder in jouw leven jou dezelfde loyaliteit zal tonen als ik. Een hond is geen speeltje voor zo wie zo kinderen wat de meeste mensen denken, het heeft een ziel net zoals wij. Verpest een hond niet en weet waar aan je begint een hond is voor het leven en niet voor even.
Anoniem <nvt>
nvt, - Saturday, July 05, 2003 at 23:32:27 (MEST)

Wat een ontzettend mooi initiatief dit...echt heel fijn dat je op zo'n manier je gevoelens kan uiten en je lieve huisdier de laatste eer kan geven. Dat verdienen ze ook na zoveel jaar trouw en loyaliteit! Super..geef de site zeker door aan vrienden en kennissen die ook dierenvrienden zijn.
Jolanda
- Sunday, June 22, 2003 at 10:57:25 (MEST)

heel erg mooi,dat jullie de mensen de kans geven,om nog wat voor hun dierbare te kunnen doen.
sandra&felix <Crispy_mutsie@hotmail.com>
Crispy, - Saturday, June 14, 2003 at 14:11:53 (MEST)

goede site, fijn dat je zo toch iets speciaals kan geven aan je dier.
linda
- Tuesday, June 03, 2003 at 20:22:23 (MEST)

Fijn dat we op deze site onze geliefde huisdieren 'levend' kunnen houden!
Claudia Kamsteeg <cemkamsteeg@chello.nl>
Milly, - Friday, May 30, 2003 at 11:40:07 (MEST)

Great site! Keep it running! John. http://government-grants.org
government grants <john_hopkins@hotmail.com>
New York