De relatie mens-dier
Zolang er mensen zijn worden er huisdieren gehouden. Vroeger hield men vooral dieren omdat ze een nuttige functie konden vervullen. Men hield honden voor bewaking of om een kar te trekken(jawel, de hondenkar). Katten moesten muizen vangen en konijnen aten we op met kerst.
In de huidige maatschappij houden we bovengenoemde dieren vooral omdat we het een prettig gezelschap vinden. We houden de dieren meer als huisgenoot. Daardoor zijn we anders met die “gezelschapsdieren” omgegaan. We zorgen er beter voor dan vroeger en de dieren geven ons hun liefde ervoor terug.
We kennen allemaal de onvoorwaardelijke liefde die we van onze hond ervaren. En wie is er niet in een verdrietige situatie door de poes getroost met het geven van kopjes en lekker spinnen op schoot. Dieren voelen vaak beter dan mensen aan wanneer we verdriet hebben.
Het hebben van verdriet om de dood van een geliefd dier is iets wat nog maar langzaam als een normaal iets gezien wordt. Vaak ondervind je veel onbegrip in de omgeving. Een aantal jaren geleden keek men je raar aan als je een huisdier liet cremeren of begraven. Zoiets deed alleen een sentimenteel iemand. Tegenwoordig is dat gelukkig een stuk normaler.
Toch wordt rouwen om een huisdier nog steeds een beetje gek gevonden en dat is erg jammer, want het verdriet is echt en niemand hoeft zich daarvoor te schamen.
